"[…] Στο όνειρο που περπατούσα όλα έμοιαζαν με αναπάντητα ερωτήματα, σε στάσεις λεωφορείων. Όταν ξυπνήσω δεν θα θυμάμαι τίποτε από όλα αυτά. Κι όμως για πολλά χρόνια, η αλήθεια χτυπούσε στην καρδιά μου. Απλά εγώ ήθελα να κοιμάμαι, γιατί με βόλευε. Ίσως γι' αυτό τα καλύτερα ποιήματα δεν μας αφήνουν απλώς με αναπάντητα ερωτήματα. Μας αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο θέτουμε τα ερωτήματα. Και αυτό είναι ήδη μια μορφή γνώσης, έστω και αν δεν είναι η τελική αλήθεια." (Κ.Βήτα, Ιούλιος 2026)

"Χωρίς γωνία", "Αδιέξοδο στο καλοκαίρι", "Μέχρι να γυρίσεις", "Το μπλε δέντρο": αυτοί είναι μερικοί από τους τίτλους των ζωγραφικών έργων που ο Κ.ΒΗΤΑ παρουσιάζει για πρώτη φορά στο κοινό, στο MOMus-Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, στον χώρο Case Studio, στην έκθεση "Μόνο η ακτογραμμή μένει". Η έκθεση αποτελεί, παράλληλα, εναρκτήρια δράση του προγράμματος των 61ων Δημητρίων του Δήμου Θεσσαλονίκης.

Οι τίτλοι αυτοί διαβάζονται ως τίτλοι έργων, αλλά ακούγονται και ως στίχοι, όπως στίχος είναι και ο ίδιος ο τίτλος της έκθεσης. Οι "μελωδίες" της μεταφέρονται στη ζωγραφική μέσα από τα χρώματα, τα πλαίσια, τις μορφές και τα στοιχεία που συνθέτουν τα έργα.

Γνωστός στο κοινό κυρίως ως μουσικός και στιχουργός, ο Κ.ΒΗΤΑ έχει ακολουθήσει κατά διαστήματα και μια παράλληλη εικαστική διαδρομή. Η σχέση του με τις εικαστικές τέχνες ξεκινά ήδη από την εκπαίδευσή του, με σπουδές ζωγραφικής και ιστορίας της τέχνης στη Μελβούρνη, όπου γεννήθηκε, και συνεχίζεται μέσα από την προσωπική του μελέτη και τη συστηματική εικαστική του εργασία.

Περίπου είκοσι χρόνια μετά την πρώτη ατομική του έκθεση το 2005 στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης, νυν MOMus-Πειραματικό Κέντρο Τεχνών, ο Κ.ΒΗΤΑ επιστρέφει στην πόλη με μια σειρά ζωγραφικών, ονειρικών αποτυπώσεων. Τα έργα της έκθεσης χρονολογούνται από το 2019 έως σήμερα και αποκαλύπτουν μια διαφορετική, αλλά βαθιά συγγενική, πλευρά της καλλιτεχνικής του δημιουργίας.

Με αναφορές στον Συμβολισμό και στους ναΐφ ζωγράφους του 20ού αιώνα, ο Κ.ΒΗΤΑ δημιουργεί ένα χρωματικά έντονο και προσωπικό σύμπαν, όπου η ανθρώπινη μοναξιά συνυπάρχει με την ποιητικότητα και τη μελαγχολία, αλλά και με μια διακριτική, κρυφή αισιοδοξία: την προσδοκία ότι οι άνθρωποι, έστω και μέσα σε ένα φανταστικό τοπίο, κάποτε θα συναντηθούν.

Τα βουνά, τα δέντρα, τα νερά και ο ουρανός των έργων δεν παραπέμπουν σε μια συγκεκριμένη γεωγραφική τοποθεσία. Παραμορφώνονται, απλοποιούνται και μετασχηματίζονται, προκειμένου να μεταδώσουν συναισθήματα όπως η απομόνωση, η αγωνία, η γαλήνη, η νοσταλγία ή ο φόβος του θανάτου.

Μοναχικές φιγούρες ή ομάδες ανθρώπων, φίλοι, εραστές, αδέρφια, κινούνται ή στέκονται, παρατηρούν και αγναντεύουν, σε μια ακίνητη και άχρονη στιγμή. Τα χρώματα, ροζ, πράσινο, μπλε, μοβ και ώχρες ανάμεσα σε άλλα, εμφανίζονται στις πιο δυνατές αλλά και πιο ευαίσθητες εκδοχές τους. Δεν υπακούν στην πιστότητα ενός πραγματικού τοπίου, αλλά επιλέγονται ελεύθερα, σύμφωνα με τη συναισθηματική και θεματική λειτουργία τους. Έτσι, ο τόπος παραμένει ανοιχτός: δεν είναι γνωστό αν είναι υπαρκτός, φανταστικός, ονειρικός ή εφιαλτικός.

Ο θεατής καλείται να δημιουργήσει μόνος του τις συνδέσεις και να τοποθετήσει τις εικόνες εκεί όπου αυτές συναντούν τη δική του εσωτερικότητα. Αυτό είναι ίσως και ένα από τα πιο ουσιαστικά στοιχεία του έργου του Κ.ΒΗΤΑ: η ανάγκη του καλλιτέχνη να συναντά τα όνειρα, τις αξιώσεις και τις απογοητεύσεις του ανθρώπου που στέκεται απέναντι από έναν πίνακα.

Ο Κ.ΒΗΤΑ γεννήθηκε στη Μελβούρνη της Αυστραλίας και μεγάλωσε στην Αθήνα, όπου ζει και εργάζεται. Ξεκίνησε τις μουσικές του σπουδές στο Παλλάδιο Ωδείο Αθηνών και σπούδασε ζωγραφική και ιστορία της τέχνης στο Prahran Institute της Μελβούρνης. Το 1992 ίδρυσε την ηλεκτρονική μπάντα Στέρεο Νόβα, ενώ από το 1996 ακολουθεί την προσωπική του πορεία ως μουσικός, παραγωγός και συνθέτης. Έχει κυκλοφορήσει περισσότερα από 25 μουσικά άλμπουμ και έχει συνθέσει μουσική για κινηματογράφο, ντοκιμαντέρ, χορό και θέατρο.

Έχει παρουσιάσει μουσικές συνθέσεις και projects σε πολιτιστικούς θεσμούς, μεταξύ των οποίων η Εναλλακτική Σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, το Φεστιβάλ Αθηνών, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος και το Institute of Contemporary Arts (ICA) του Λονδίνου, ενώ συμμετείχε και στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004. Το 2005 παρουσίασε την πρώτη του ατομική εικαστική έκθεση, "Ηχητικά τοπία / Soundscapes", στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, σε επιμέλεια του Βασίλη Αμανατίδη και της Θούλης Μισιρλόγλου. Το 2025 το PCAI (Polygreen Culture and Art Initiative) παρουσίασε το εικαστικό του project "Ο Χώρος και η Μνήμη" στο Περίπτερο Πικιώνη στους Δελφούς, σε επιμέλεια της Κίκας Κυριακάκου, στο πλαίσιο του προγράμματος του Υπουργείου Πολιτισμού "Όλη η Ελλάδα ένας πολιτισμός".

Εγκαίνια: Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 2026, 20:00
61α Δημήτρια / Opening Party – DJ Sets
Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2026
MOMUS-Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (εντός ΔΕΘ-HELEXPO, Θεσσαλονίκη)
21:00-22:00 Κ.BHTA
22:00-23:00 Ιάκωβος "Rudeboy" Κομνηνός

Με αφορμή τα εγκαίνια της έκθεσης και την έναρξη των 61ων Δημητρίων, ακολουθεί Opening Party με DJ sets στο MOMus-Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (εντός ΔΕΘ-HELEXPO): από τις 21:00 έως τις 22:00 ο Κ.ΒΗΤΑ βρίσκεται στα decks μαζί με τον επί χρόνια συνεργάτη του και keyboardist στις συναυλίες του, Βάιο Μαχμουντέ, και από τις 22:00 έως τις 23:00 συνεχίζει ο DJ Ιάκωβος "Rudeboy" Κομνηνός.

Συντελεστές:
Καλλιτεχνική διεύθυνση: Θούλη Μισιρλόγλου
Επιμέλεια: Θοδωρής Μάρκογλου
Παραγωγή: Δήμος Θεσσαλονίκης και MOMus-Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης

Η εκδήλωση είναι στα πλαίσια των 61ων Δημητρίων.